نوسترآداموس
بها مهم نبود
فالگیر
قول داده بود
برای دخترش بلال بخرد
و فال ترا گرفت:
آسماني بزرگ
با ستارگاني درخشان و بي شمار
كوهي بلند كه پيش از اين بر نقشه اي نبوده است
باغي با درختاني بلند و پهن برگ
سينه سرخي عاشق
بي گناه
بي قرار
و گل سرخي كه اين جهاني نيست.
همه اینها را در طالع تو دیده ام.
شعري كه تاكنون
-تا اين لحظه كه با تو حرف مي زنم
شاعري آن را نگفته است
من نيز نه جايي شنيده ام
نه خوانده ام.
بر دست هاي تو تازيانه مي زنند:
حرف هاي گنده تر از دهان ميپراكني؟
بي اجازه دوست داشته اي؟
از آرزوهاي زني گفته اي كه سالهاست فراموش گشته است؟
بدتر از همه
از كلاغ پيري گفته اي كه كه با قيچي تب دارخود
قرار است كه بيايد
خواب هزارساله سارهاي مهاجر دره هاي يوش را پاره پاره كند؟
خوني
كه
از
شانه هاي
تو
سرريز
مي شود....
....
..
.
- بها مهم نبود..
- باید برای دخترش بلال می خرید
اين چهره كه اين چنين دوستت دارد
چقدر برايم آشناست
او را كجا ديده ام؟
- (شايد پليس بتواند كمك كند)
خواهرت كه شكوه هايش را با شعرهايش شروه مي كند
ديروز عصر هم مدادش را برداشت و قصه اي به طعم ساندويج نوشته است
- برادرت كه در هفتمين بهار زندگي
- هفت سينه سرخ برقلب او لانه كرده اند
- و مادرت به تنهايي به اندازه هفت آسمان گريست.
اینها را در سرنوشت تو دیده ام
- فالگیر
در طالع تو اشك ديده است
- ماه ديده بود
- اما
- ماه من
در طالع تو
هرچه گشته است
مرگ را نيافته است.
-
بها مهم نبود
باید برای دختر کوچکش بلال می خرید.
.
.
.
.
زمستان۷۷