اگر تنها یکی مادر از مادران جهان

یکی درخت از درختان روی زمین

یکی پرنده از پرندگان آسمان در بهشت نباشد

حاشا که من بر بهشت پای بگذارم

اگر سوزنبان قطارهای بهشت ریزعلی نباشد

اگر گله داری گاوهای بهشت را به حسنک نسپارند

اگر نگذارند که عروسک های کودکی مان را بیاوریم

نگذارند که شعرهای سهراب را بخوانیم

نگذارند که گریه سر کنیم

من بر بهشت پای نخواهم نهاد

مرا بهشت

بدون گاو مش حسن که بلوری ها کشتند

بدون پدر

مادر

و دختر کوچکم رغبتی نیست.

.

.

.

.

.شبنم قلی خانی

.۱۹ ابان ۹۲ تهران.شهرقدس