گریه من بودن
او ندارد یار ُبی یار چگونه بوزا؟
شعرم را خودم سرودن
- عشقم را خودم برگزيدن
- راهم را خودم انتخاب كردن
- و خواستن كه مال هيچ كس نبودن
- دنيا به اندازه بزرگتر
- آسمان به اندازه بلندتر
- و چشم هاي تو بارانی است
من ابر چشم های تو بودن
وتو از ابر چشم های من ..
..
.
.
.و چشم های تو بارانی است
- اما من آری من
- مي خواستم كه مال هيچ كس نبودن
- ترا به خاطر شعري كه گفته اند من گفته ام
ترا به خاطر عشقي كه گفته اند که من برگزيده ام
و راهي كه گفته اند که من رفته ام
که ملامت نمي كنند
باور نمي كني ؟
آينه که
هیچ گاه دروغ ؟؟؟؟؟
شعرم را خودم سرودن
عشقم را خودم برگزيدن
راهم را خودم انتخاب كردن
و از خاكي رستن كه از خون سياوش سرخ بودن.
.
.
.
.